به گرد گرد سمندت براق جمشیدی

سحرگه از طرف تبت و خطا نرسید

نماند در همه آفاق ذره ای که درو

ز آفتاب دلت پرتو عطا نرسید

اگر چه بود جهان گرد و باد پا نرسید

قدر ز اطلس سبز فلک قبایی دوخت

ولی به قد بزرگی تو فرا نرسید