نسیم آب روان را کشیده در زنجیر

نفاذ تیر بیان تو در مجاری فکر

چو گوش های کمان کرده پرز زه لب تیر

ز عشق خط روان مسلسل قلمت

زمانه راست ز بخت تو صد بشارت فتح

که هست بخت تو همچون مسیح طفل بشیر

مرا ز طالع وارون شکایتی است عجب