عجب درانکه درین چهار ماه یک نوبت

اگر مجال بود شمه ای کنم تقریر

چهار ماه تمام است تاز حضرت تو

میان ببسته چو رمحم زبان گشاده چو تیر

به حال بنده نفرمودی التفات ضمیر

که در رکاب همایون ما درین مدت

چه می کند به چه می سازد این غریب فقیر؟