کنند دیده به کحل قبول خواجه کحیل

بنات بکر سراپرده ضمیر رهی

اگر چه پیشت از آن بار بوده اند ذلیل

به ردرگه تو دگر باره آمدند مگر

تو را که در همه با بی سعادت است رفیق

به هر طرف که خرامی خدای باد دلیل