گر چند روز شد که نیامد به حضرتت

صد بار یمین تو یک نیمه بود کم

داعی که می زند قدم صدق صاحبا

در شارع محبتت از عالم قدم

او را نکن به زلت تقصیر متهم

سرما به غیت است که خورشید و صبح را

یخ بسته است چشمه و افسرده است دم