روی چون دولت به درگاه همایون آورم

از کمال فسحت ملک تو چون رانم سخن

نقص ها در ملک جمشید و فریدون آورم

خسروا نگذاشت درد پا که بهر دستبوس

گر نیاوردم به درگه درد سر معذور دار

من که درد پای دارم درد سر چون آورم