اسبی از لاغری چنانکه برو

صاحب ری تو را کمینه ندیم

خسروا بنده اسبکی دارد

سخت سست و قوی ضعیف و سقیم

گر نشیند مگس شود به دو نیم

کنده چشمش به پنجه های کلاغ

کنده جسمش به رنج های قدیم