فی الجمله خود چه پنجه زند پیر با جوان

آبی است رمح و تیغ تو کان آب خصم را

گاهی ز سینه می گذرد گاهی از میان

برتافته است پنجه بخت تو دست چرخ

با چرخ اگر به زور کند دست با کمر

بخت تو آورد به زمین پشت آسمان

شاها به مرکبی تو مرا وعده داده ای