چون دولتت جوان و چو حکم تو بس روان

شاها به مرکبی تو مرا وعده داده ای

خواهم تکاوری ز جناب خدایگان

چون همتت بلند و چو جودت فراخ رو

کام است اسب نیکرو علی رغم بدسگال

تو کام بخش بادی و من بنده کامران