زهی به جاه و جمال تو چشم جان روشن

جهان مجد و معالی رشید دولت و دین

به فیض ابر کفت بحر و بر چنان پر شد

که بحر خشک لب آمد چو ابر تر دامن

فلک جنابا چون رای و تیغ هر دو ثور است