پیش چترت آن مقدم بر سمات اندر سمو

کردش استقبال و گفت: ای روشنایی مرحبا!

ابر اگر آموزد از طبع تو رسم مردمی

در زمین دیگر نرویاند بجز مردم گیا

جبهه و اکلیل را بر ارض می ساید، سما

اطلسی بر قد قدرت در ازل می دوختند

وصله ای افتاد از آن اطلس، فلک را شد قبا