تا مگر وصل تو یکدم وصله کارم شود

بر زبان هرگز نراندم سرگذشت و ماجرا

شمع وارم، روزگار از جان شیرین دور کرد

باز دارد آنگه به دست دشمنم سر رشته را

در فراقت پیرهن را ساختم در بر قبا

من به بویت کرده ام با باد خو در همرهی

لاجرم بی باد یک دم بر نمی آید مرا