باد ماه روزه ات میمون و هر ساعت زنو

باد چون دارالبقا آسوده از باد فنا

عالم فرسوده از جور سپهر آسوده باد

جاودان در سایه این رایت گیتی گشا

ابتدای دولتی کان را نباشد انتها