چون کند مسکین، ندارد اعتمادی بر بقا

کم مباش از نرگسی، هر گه که خیزی جام گیر

کم نئی از دانه ای، هر جا که افتی خوش برا

غنچه هر برگی که کرد آورد گل بر باد داد

سعی کن کز سفره گل هم به برگی در رسی

کز چمن زد بلبل سر مست گلبانگ صلا

می گشاید غنچه را دل قوت یاقوت و زر