از گل خوشبوی اگر خاری نبود بر دلی

پس زبانش را چرا بیرون کشیدند از قفا؟

گل که در شب خارگرد آرد چو حمال حطب

عاقبت دانم که خواهد بودنش آتش جزا

نازنینی کی به چندین خار بودی مبتلا؟

ابر هر ساعت، دهان لاله می شوید به مشک

تا گشاید لب به مدح داور فرمانروا