مقتدایان سخن را هستم اینک، مقتدا

چون شبه بادم سیه رو گر به غیر حضرتت

بسته ام بر هیچ صاحب دولتی در ثنا

من به اجمال افاضل، در بسیط ملک نظم

شعر من شعرست و شعر دیگران هم شعر لیک

ذوق نیشکر کجا یابد مذاق از بوریا

جاهل از یاقوت، مرجان باز نشناسد ولی