پشت زمین به پشتی او گرم، در شتا

اضداد چارگانه عالم به اتفاق

گفتند: شد پدید صفایی میان ما

بازار خود ز سایه او سرد در تموز

از شرم این سواد که او جان عالم است

تبریز در میانه خوی زد مراغه ها

از آب روی دجله دگر بر جمال مصر