تو می جویی زخرما و عدس درمان؟ زهی سودا!

تو را سرسام جهلست و سخن بیهوده می گویی

حکیمی نیست حاذق خود که درمانی کند دردا

علاج علت سرسام عناب است و نیلوفر

چو آتش تیزی و گرمی کنی در هرکسی افتی

همان بهتر که بنشینی ز سر بیرون کنی صفرا

غریق نعمت دنیا دهد جان از پی نانی