مصرع نخست · شماره 107
الهی! ما گنه کاریم و از شرم آستین بر رو
شاعرسلمان ساوجیقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 104
حدیثی در غلافت تیغ از وی دم مخور قطعا
# - 105
براق فکر را یک شب، به معراج حقیقت ران
# - 106
به گوش سر زجان بشنو، که «سبحان الذی اسری»
# - 107
الهی! ما گنه کاریم و از شرم آستین بر رو
انتخابشده - 108
کریمی، دامن رحمت بپوشان بر گناه ما
# - 109
چو دین دادی بده دنیا که چندان خوش نمی باشد
# - 110
هزاران بدره بخشیدن به یک جو کردن استسقا
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 107 از «قصیده شماره ۴ - در پند و دوری از دنیا» است.