ای خان زمان شیخ اویس آنکه ز تعظیم

موج کرمت آب کند زهره دریا

در آخر منشور ابد عهد تو تاریخ

در اول احکام ازل نام تو طغرا

شاهان جهان را در تو کعبه علیا!

یک شمه به ایوان تو خورشید منور

یک خیمه در اردوی تو گردون معلا