آن روز همه روز زبان و لب شمشیر

چون توده غبرا شود، این قبضه خضرا

از زخم صداع فزع کوس و صدایش

فریاد بر آید ز ذل صخره صما

باشند به اوصاف ایادی تو گویا

چون دید پراز باد سری خصم تو را تیغ

چون شمع به گردن زندش، کرد مدارا