آنجا که سحاب کرمت سایه بگسترد

از روی جهان برفکند زلف سیا را

در پرده سرای تو کشد زهره به گردن

چنگ طرب مطربه پرده سرا را

بر باد دهد ابر سیه روی گدا را

گر قیمت خاک کف پای تو کند عقل

از گوهر خود نقد کند وجه بها را