تو گویی مشتری در قوس و خورشیدست در جوزا

ز مهرش صبح دم می زد دم مرا شد صدق او روشن

که صدق اندرونی را توان دانست از سیما

چو در هیجا کمان گیرد چو در مسند قدح خواهد

ضمیر پیش بین او روان چون آب می خواند

ز لوح چهره امروز نقش صورت فردا

چنان احکام شرعی بر طریق عقل می داند