جان را از آن مفرح یاقوت دلگشاد

آن خد دلفریب تو بر قد دلکشت

چون ماه چارده شب، بر خط استوا

بگشا به پرسشم لب لعل و رسان به کام

چون در، بر آستان توام بر امید بار

باری بگو که حلقه بگوش منی در را

بر غره صباح مبارک که عارضت