ملک تو را چه بیم «ولو دکت السما»

ای آنکه چار بالش زربفت آفتاب

شد زیر دست قدر تو بر رسم متکا!

حلم تو را چه باک «ولو بست الجبال»

بحر محیط کفچه کند، چون سفینه، دست

آنجا که همت تو کشد چون سفینه پا

با سیر لشگر تو دود آسمان به گرد