با منت هر ساعتی بودی خطاب «مستطاب»

من ز اهل جنت بزم تو بودم پیش ازین

چون شدم بی موجبی مستوجی چندین عذاب

گویی آن دولت کجا شد کز سر زلف و کرم

آنچه من دیدم تصور بود، آیا یا خیال؟

و اینکه می بینم به بیداری است، یارب، یا به خواب؟

آفتاب عالم افروزی و من آن ذره ام