حاش لله کاسمان با خاک فرماید عتاب

آفتابا گر گناهی دیده ای از ما بپوش!

ور به تیغم می زنی سهل است روی از من متاب!

آسمان رحمتی دارم زرایت چشم مهر

من خطایی خود نکردم، ور خطایی نیز رفت

همچنان امید عفو م هست از آن عالی جناب

آفتاب مهربان چون گرم گردد در عتاب