که از دهن شب و روزش روانه است لعاب

فلک کبود شد و آفتاب می لرزد

ز ابر اگرچه نهانند هردو در سنجاب

چنان مزاج هوا سردتر شدست اکنون

نمی کند نظر مهر آسمان به زمین

که در میانه هر دو کدورت است و حجاب

گذار بر کره گل نمی کند خورشید