بحسن و عارض و خط تو برده اند پناه

چو نیست در نظرش بس پلی است زان سوی آب

خیال چشم تو در خواب می توان دیدن

خیال چشم تو دارم، ولی ندارم خواب

بهشت طوبی و «طوبی لهم و حسن مآب»

مرا به دور لبت شد یقین که جوهر لعل

پدید می شود از آفتاب عالم تاب