بهشت ذکر جمیل تو کرده، در هر باب

مرا به دور لبت شد یقین که جوهر لعل

پدید می شود از آفتاب عالم تاب

بهار شرح جمال تو داده در یک شرح

دل مرا سر زلف تو کرده، خانه سیاه

غم تو از دل تنگم شدست، خانه خراب

بسوخت این دل خام و به کام دل نرسید