نگشاید بجز از موی میان تو زهیچ

سنبل موی تو بر برگ سمن غالیه ساست

می کند سرکشا آن موی فرومگذارش

که در آن سرکشی آشوب و پریشانی هاست

کار سلمان که فرو بسته تز از بند قباست

نسبت موی تو با مشک نه رایی است صواب

بلکه سودای پراکنده و تدبیر خطاست