تیز شد استره و باز فرو رفت به خود

مژده چون موی به هر گوش رسید از چپ و راست

آسمان گفت که یارد که مویی کم

از سری کش فلک امروز چو موی اندر پاست

گفت با خویش که مویی زسرش نتوان کاست

باز می خواست کزان موی تراشی بکند

اول از بندگی شاه اجازت می خواست