نشان گوهر پاک تو در سخن پیداست

جهان حسن تو خوش عالمی است ز آنکه درو

شمال بر طرف آفتاب، غالیه ساست

تراست بی سخن اندر دهان نهان گوهر

بیا به حلقه دیوانگان عشق و ببین

کز آن سلاسل مشکین چه فتنه ها برپاست

فتادگان سر کوی دوست بسیارند