کف آیتی است که آن بر کفایت تو گواست

بیاض تیغ تو آیینه جمال و ظفر

زبان کلک تو دندانه کلید رجاست

کف به بسط، بسیط جهان گرفت و تو را

تمکن تو سراپرده در مقامی زد

که زهره با همه سازش، کنیز پرده سراست

دلت نوشته بر اقطار ابر را ادرار