چو غنچه در کفنش آرزوی نشو و نماست

به عهد عدل تو اسم خلاف بر بیداست

ازین مخالفتش افتاده لرزه بر اعضاست

به مرده ای که رسد مژده عنایت تو

سرای جاه تو دار الشفا پنداری

به خاک پای تو کان خون بهای مشک خطاست

ز باغ تیغ زمرد لباس خون ریزت