شکوه حیدریت منجنیق قلعه گشاست

زبان چرب تو اینک برآورد زمانه و نبود

یکی چنانکه در آینه تصور ماست

عدوی خیبریت گر به قلعه جست پناه

فلک جناب شها، با جناب عالی شاه

مرا ز گردش گردون دون شکایت هاست

سوار گرم رو آفتاب پنداری