تنم بکاست از این غم چو شمع و نیست عجب

نه آخر از سبب، چرخس سرکش رعناست

که بی اردات و اختیار قرب دو ماه

کمینه بنده شاه از رکاب شاه جداست

که سینه همدم سوز است و دیده جفت بکاست

ز خدمت ار چه جدا بوده ام و لیک مرا

همیشه در عقب شاه لشگری ز دعاست