خاک بر فرق هنر، کان رنج و عناست

بدن و جان مرا عارضه ای هست آن عرض

می کنم بر تو که تدبیر تو قانون شفاست

کارم از شوخی نظم است چنین نامنظوم

آب، خاشاک چو بر خاطر خود دید چه گفت؟

گفت: شک نیست که هر چیز که بر ماست زماست

با چنین عارضه و ضعف تمنای نجات