کو گوش به ره دارد و چشمش نگران است

عمر از پی دنیا مگذارید به سختی

خوش می گذرانید که دنیا گذران است

نای است فرو رفته دم آواز دهیدش

از دست مغان چنگ از آن رو که زنندش

در بارگه شاه برآورده فغان است

دارای زمان، شیخ حسن، آنکه به تحقیق