که قصری از گهر اندر ریاض رضوان است

خوش است رقص سهی سرو با نوای هزار

از آنک در حرکت با هزار دستان است

میان باغ درخت شکوفه پنداری

به باغ سفره مینا از آن گشاید گل

که صحن دشت پر از کاسه های مرجان است

از آن به مصر چمن در شکوفه گشت عزیز