هر شبی بر فلک از انجم از آن انجمن است

دشمن ار سرکشیی کرد چو شمع از تو چه غم

زانکه آن سرکشی اش موجب گردن زدن است

فلک از ایودچی درگه عالی تو گشت

صاحبا بحر مدیح تو نه بحریست کزان

کشتی طبع رهی را ره بیرون شدن است

مدح جاه تو نه از روی و ریا می گویم