زان سان که بود در عربی مالک سخن

البرز را چه باک ز سنگ فلاخن است

هر کس که دیگ کین تو در سینه می پزد

از دست خویش کوفته خاطر چو هاون است

حسان که یافته مدد از لطف ذوالمن است

سلمان پارسی است، سلیمان و ملک نظم

زیر نگین طبع سخن پرور من است