چه خرابی که درین خانه ششدر شده است

وانکه از سایه اقبال تو برتافته روی

شده سرگشته تراز ذره و در خور شده است

خسروا از سبب عارضه یک شبه ات

یارب آن شب چه شبی بود که گفتی سحرش

میخ چشم مه و قفل در خاور شده است؟

بس که از سوز دعای ملک و ناله ملک