با زبان قلم و تیغ سخنور شده است

جان ملکی و سر مملکتی، ملک بدین

در گمان بود کنونش همه باور شده است

شکر این موهبت و نعمت این صحت را

تا دل نار و رخ شهره آبی به شهور

خاکی و آتشی از آب و ز آذر شده است

خاک و آب تو ز آفات جهان باد مصون