نصرت که مرغ بیضه پولاد تیغ اوست

ایام برکه بود که بار گران نهاد

تا دید کهکشان بطریق رهش فلک

بس چشمها که بر طرف کهکشان نهاد

بر شاخسار رایت او آشیان نهاد

چون سد آهنین حسامش کشیده دید

چرخش لقب سکندر گیتی ستان نهاد