نتوان گفت که فیضی و عطایی دارد

پیش دست تو عرق می کند از شرم سحاب

آفرین باد بر آنکس که حیایی دارد!

چون محیط کرمت موج زند دریا را

پیش قدر تو فلک چیست؟ که قدرت چو فلک

زده بر هر طرفی پرده سرایی دارد

بر هر آن بوم که شهباز تو روزی بگذشت