سرو را باد صبا منصب بالا بخشید

جان شیرین به لب ساغر صهبا آورد

عشق تو کیش من و طاعت شاهم دین است

مومن آن است که اقرار بدین ها آورد

لاله را لطف هوا طلعت والا آورد

بود بر عنچه و گل وجهی و آن وجه برون

بلبل از غنچه به تشنیع و تقاضا آورد