آن فتح که مفتاح امان بود برآمد

بر آینه تیغ شهنشاه دگر بار

رخسار دل آرای ظفر جلوه گر آمد

بی درد سر نیزه و آمد شد پیکان

سلطان فلک با کفن و تیغ به زنهار

زیر علم خسرو جمشید فر آمد

خورشید کرم، شیخ اویس آنکه ثریا