سعد اکبر نام خود را عبد اصغر می کند

ای شهنشاهی که قدرت بر سریر سلطنت

تکیه گه زین بالش سبز مدور می کند

در هر آن محضر که پیشت می نویسد آفتاب

آفرین بر برق تیغت کو به یکدم خصم را

فرق پیدا در میان ترک و مغفر می کند!

شرع را دستی است در عهدت که گر خواهد به حکم