پادشاهی چمن دادند گل را، زآنکه گل

دست در آغوش با شمشیر و خنجر می کند

آنکه او پا بر سر ناز و تنعم می نهد

روزگارش در جهان سردار و سرور می کند

با وجود نازکی از خار بستر می کند

این منم شاها که طبع من ز عقد مدحتت

بر عروس سلطنت صدگونه زیور می کند